Klasik Fenerbahçe hikâyesi

Klasik Fenerbahçe mi? Tribünlerin coşkusunu arkasına almış, Şampiyonlar Ligi elemesinde rakibine fark atmış, hafta sonuna moralle girmiş bir takım… Sezonun açılış perdesi, deplasmanda Göztepe karşısında. Taraftarın beklentisi belli: iyi futbol, iyi sonuç. Çünkü ezeli rakip Galatasaray çoktan evinde rahat bir 3–0 kazanmış, psikolojik üstünlüğü cebine koymuş.

Ama işte… Temkinli Fenerbahçe taraftarı bu maça bakarken her zaman bir soru işareti taşır. İçinden geçirir: “Hocanın tercihi nasıl olacak? Defansif mi çıkacak? Bu deplasman kolay değil.” Kalbinde daima o endişe vardır.

Ve düdük çalar… Fenerbahçe sahaya çıkar. Kadroya bakıyorsun: Skriniar, Yusuf, Oosterwolde, Brown, Semedo, Fred, Amrabat ve savunma destekçisi Szymanski… Toplam sekiz defansif özelliği ağır basan oyuncu. Türkiye’nin en büyük takımlarından biri, bir Anadolu deplasmanında böylesine geriye yaslanmış bir dizilişle çıkıyor. Burada “Anadolu takımı” derken kimse yanlış anlamasın; Göztepe taraftarının hakkı Göztepe’ye. Ama Fenerbahçe’nin büyüklüğü, bu oyun anlayışıyla çelişiyor.

İlk şut? Maçın sonlarına doğru. İşte bu tablo, Fenerbahçe’yi anlatmaya yetiyor. Büyük takım böyle oynamaz. Büyük takım sahayı domine eder, oyuna hükmeder. Böylesine katı ve defansif bir anlayışla Türkiye Ligi’nde başarı kovalamak, ateşi suyla yakmaya çalışmak gibidir.

Bakın basit bir örnek: Göztepe 10 kişi kalıyor. Normalde büyük takım hemen oyunu öne yığar, baskıyı artırır. Ama Fenerbahçe’de olan tek şey sistemde oyuncuların yer değiştirmesi. En-Nesyri çıkıyor, Cenk Tosun giriyor. Soruyorum: bunun mantığı ne?

Maç sonu Mourinho açıklama yapıyor: “Oyun kurmada sorun yaşamadık.” Peki, Oosterwolde sarı kartlı ve sert oynuyor, neden oyundan çıkmıyor? İrfan Can, Oğuz, Bartuğ gibi hücuma katkı verecek isimler neden son tercihler? Taraftar bu soruların cevabını bekliyor.

Bir de işin psikolojik tarafı var. Mourinho saha kenarında sürekli sahaya girip çıkıyor. Acaba sahadaki kötü futbolu gözlerden saklamak için mi dikkatleri kendine çekmek istiyor?

Sonuç net: Fenerbahçe taraftarını yine sancılı bir sezon bekliyor gibi görünüyor. Bu oyunla umut değil, endişe büyüyor. Belki Mourinho’nun planları vardır, belki de yok. Ama bir gerçek var ki: Fenerbahçe böyle oynarsa, bu taraftarın kalbi yine kırılacak. Sezon daha yeni başladı, izleyelim görelim…

_{Analiz: Terilgenbudun
Fotoğraf: İHA}